Een dag op pad met een schaapherder

Vorige week ging er een grote droom in vervulling: ik mocht een dagje meelopen met een schaapherder. Als ik het grote-mensen-leven met alle verplichtingen zat ben krijg ik hele romantische ideeën, waarbij ik mezelf omringd door schaapjes over de heide zie struinen.

Spugende Alpaca’s?

Mijn zusje en ik zijn supervroeg (half 9 op een zaterdag) op Stadslandgoed de Kemphaan. Onze afspraak met de schaapherder is om 9.00 uur, dus we besluiten eerst de lokale alpaca’s te begroeten. Na behoorlijk te zijn afgeschrikt door een enorme kip met een soort vleesflap aan zijn kin (was het een kalkoen?) twijfelen we ineens of alpaca’s die spugende beesten zijn … De glimlachende, wollige kameelachtigen lijken plots snode plannen te beramen. Gelukkig is het al bijna tijd en fietsen we richting onze bestemming!

Slimme schapen!

We worden begroet door de schaapherder en twee energieke border collies genaamd Lara en Jackie. Lara is de oudste (al 15 jaar!), maar houdt haar opvolger Jackie nauwlettend in de gaten. We rijden met de auto en de honden naar de eerste kudde toe, waar de herder zijn lievelingsschaap laat zien. Hij vertelt dat schapen hele intelligente beesten zijn (zoals ook te zien in onderstaand filmpje), hoewel mensen vaak het tegenovergestelde denken. Je kunt contact maken met een schaap door voorzichtig op de neus te blazen, een soort snuffelen eigenlijk. Als je dit doet, vergeten ze je gezicht nooit meer, vertelt de herder. Zijn kuddes bestaan uit Schoonebeeker schapen, die in bepaalde delen van Almere het gras kort houden en de berenklauwen weg grazen.

Aan de wandel

De volgende kudde staat een stukje verderop. Met de auto rijden we op kruipsnelheid over het fietspad, om zoveel mogelijk rekening te houden met andere weggebruikers. Zowel de kudde als de honden zijn onrustig, omdat ze weten dat ze aan wandel mogen. Het is bijzonder om te zien hoe de herder, de honden en de schapen een organisch geheel vormen. Een schaap blijft achter, omdat het iets onder de leden heeft. De herder schiet te hulp en draagt het wollige dier terug naar zijn medeschapen. Zowel het schaap als de herder lijken tevreden.

Op zoek naar lammetjes

De rest van de middag wordt ingevuld met het zoeken van enkele lammetjes, die eerder een keer op vrije voeten zijn geraakt. Helaas kunnen we ze deze keer niet vinden. Maar de herder verzekert ons dat dit wel goedkomt. Het is een afgeschermd gebied, waarschijnlijk liggen ze gewoon ergens te slapen. Rond een uur of 16.00 uur in de middag besluiten we afscheid te nemen. Riekend naar schaap terug de trein in!

Wil je meer weten over de Almeerse schaapskudde, neem dan een kijkje op ‘hun’ Facebookpagina. Mocht je ze een keer tegenkomen (hier vind je de route die ze lopen), dan mag je de herder natuurlijk altijd vragen stellen!

PS. Wil jij net zo’n cool T-shirt als Renske, neem hier dan even een kijkje!