The General: gerestaureerd meesterwerk éénmalig in het filmhuis

The General (1926), van en met Buster Keaton, wordt al decennia lang gezien als meesterwerk. Wat echter weinig mensen weten, is dat de film destijds gigantisch flopte. Buster Keaton is inmiddels alweer 50 jaar dood, maar hij blijft de fameuze zwijgende filmkomiek. Hij lachte amper in zijn films en wist als geen ander slapstick met absurdisme te combineren. Tijd voor een herwaardering vind ik.

Perfectionist

In stomme films rollen acteurs vaak met hun ogen en gebruiken wilde gebaren om emoties aan te duiden. Buster Keaton deed dat niet. Met subtiele, precieze gebaren en een afgepaste, ingehouden mimiek, gaf hij een scala van emoties en gedachten weer. Als hij in het begin van The General op weg is naar Annabelle knoopt hij zorgvuldig zijn jas dicht, fatsoeneert zijn haar, poetst snel zijn schoenen aan zijn broekspijpen en klopt dan op de voordeur. Zelden is zo mooi klein, maar intens uitgebeeld hoe zenuwachtig een verloofde is voor de ontmoeting met zijn grote liefde. En het bijna terloopse, maar zo veelzeggende gebaar waarmee hij snel zijn locomotief liefdevol streelt voordat hij het station binnenrijdt, maakt alle woorden overbodig. Let op Buster Keatons mimiek, nee, probeer op elk detail te letten.

Geen gewone slapstick

The General is een komische film, maar niet van het lach-of-ik-schiet genre. Er zit veel slapstick in, maar die is erg goed doordacht. Als er iets misgaat, dient het een bepaald doel en details komen mooi terug in het verhaal. De stunts werden vooral door Buster Keaton zelf uitgevoerd en zijn zonder moderne ingrepen gedaan. Ze dwingen een groot respect af voor de precisie waarmee ze in beeld worden gebracht. Het afschieten van een kanon vanaf een rijdende trein, inhaalmanoeuvres met behulp van zijsporen en wat je zoal meer kunt verzinnen wat er kan plaatsvinden bij een treinachtervolging. Fenomenaal zo knap gedaan en als kijker moet je er nog om lachen ook.

Gedateerd?

Buster Keatons spel lijkt in niets op het toneelmatige dat zo kenmerkend is voor veel oude en vooral stomme films. Stomme films zijn nou eenmaal gedateerd en voor veel mensen moeilijk om helemaal af te kijken. The General is de uitzondering op deze regel. Buster Keaton acteert prachtig en overwogen en niet als een improviserende acrobaat. Verder hangt het scenario niet als los zand aan elkaar en holt de film niet van komische situatie naar lachwekkend voorval. Er is sprake van een goedlopend, spannend en komisch verhaal.

Meesterwerk

Van veel films wordt gezegd dat ze een meesterwerk zijn, maar dit is er echt een. Zijn tijd ver vooruit, gedateerd maar juist ook weer niet. Buster Keaton is geen Charlie Chaplin of Laurel and Hardy. Buster Keaton is Buster Keaton, een bijna vergeten genie. The General is nu eenmalig in het filmhuis te zien. Gerestaureerd en al. Zien? Kaarten zijn hier te kopen!