Voetbal is oorlog en liefde tegelijk

‘Voetbal is oorlog’. Die uitspraak heeft iedereen wel eens gehoord. Cliché, ja, maar clichés zijn nou eenmaal meestal waar. Deze is daarop geen uitzondering. Supporters die met elkaar op de vuist gaan voor, tijdens en/of na de wedstrijd, spelers die elkaar een doodschop geven of ineens de tanden in de schouders van de tegenstander zetten (I’m looking at you, Suarez). Maar voetbal heeft zeker ook mooie kanten. 

Wedstrijd Duitsland - EngelandVorfreude en de lelijke kanten van voetbal

Als iemand mij tien jaar geleden had gezegd dat ik ooit fanatiek voetbalsupporter zou worden, had ik diegene direct doorverwezen naar het gesticht. Op het lijstje van dingen die ik ook maar enigszins interessant vond, was voetbal niet eens te vinden. En hier zit ik nu, de dagen af te tellen tot ik naar München kan om ‘mijn’ club in actie te zien (nog negen nachtjes slapen!). Het is niet mijn eerste wedstrijd: vorige maand zat ik in Dortmund voor de afscheidswedstrijd van Poldi. Tijdens Duitsland-Engeland zag ik de prachtige kanten van voetbal. Het samen juichen, de gezelligheid in het stadion, de ‘vorfreude’ die in de stad heerste. Maar ook de lelijke kanten kwam ik tegen. Hoe twee supporters van de beide kanten bijna op de vuist gingen. De supporters in hun vak die eigen spelers aan het uitschelden waren. De politie die de net wat te dronken fans in de gaten hield. En dit was nog maar een vriendschappelijke wedstrijd.

Borussia Dortmund en AS Monaco

Ik kan me dus alleen maar voorstellen hoe de sfeer gisteren in diezelfde stad geweest moest zijn. Het was een Champions League-wedstrijd. De competitie bevindt zich nu middenin de knock-out fase, dus dat betekent: alles op alles. De spanning rondom Borussia Dortmund tegen AS Monaco zal om te snijden zijn geweest.
Maar de wedstrijd ging niet door. Toen de spelersbus van Dortmund langs een heg reed, ontploften er drie explosieven. Een speler en een politieagent raakten gewond en de wedstrijd is verplaatst naar vanavond. Een nare situatie op verschillende manieren. Bijvoorbeeld dat de fans van de uit-partij, in dit geval AS Monaco, nu onverwacht nog een extra dag moesten blijven. En uiteraard dat de supporters van de Duitse club flink in de rats zaten. Dat was nou precies het moment dat voetbal zich van zijn mooiste kant liet zien.

Voetbal is oorlog, maar ook verbroedering

Toen het nieuws over de explosie binnenkwam in het stadion, weerklonk door het hele stadion ‘Dortmund! Dortmund!’ Dat kwam niet van de supporters in het geel: dit waren de fans van Monaco die wilden laten horen dat ze achter de thuisclub stonden en meeleefden. De Dortmunders op hun beurt lieten zien dat zij voor de uit-supporter klaarstonden. Mensen die geen plek hadden om te overnachten, konden op Twitter via de hashtag ‘BedForAwayFans’ bij BVB’ers een slaapplek vinden.

Nu nog wordt Twitter overspoeld door reacties van voetbalfans. Clubs, spelers, supporters van binnen en buiten Duitsland: iedereen wenst Borussia Dortmund, zijn spelers en fans veel sterkte en veiligheid toe. Dat zijn dingen waar ik dus echt kippenvel van krijg. Want ongeacht het team wat je support, ondanks het land dat je toejuicht, één ding hebben we allemaal gemeen en dat is precies wat ons nu verbroedert: de liefde voor voetbal.