Wonderstruck: een soort magische schoonheid

Het Engelse woord Wonderstruck is niet echt goed te vertalen. Weggeblazen of gevloerd komen misschien in de buurt. Het is meer een term die men gebruikt als je overdonderd wordt door een soort magische schoonheid. Iets wat het hart regelrecht treft. In ieder geval belooft de filmtitel Wonderstruck nogal wat. De regisseur moet wel heel sterk in zijn schoenen staan om een dergelijke term als titel te gebruiken.

New Queer Cinema

Regisseur Tod Hayens (1961) wordt gezien als een van de boegbeelden van de New Queer Cinema; regisseurs die carrière maken met films waarin homoseksualiteit en biseksualiteit centraal staan. In 2002 verscheen de biopic I’m Not There waarin Bob Dylan, de meest invloedrijke bard, werd gespeeld door vijf verschillende acteurs én een actrice. De laatste jaren zijn z’n films misschien wat minder gewaagd en experimenteel, de kwaliteit is er niet minder om. In tegendeel, twee jaar geleden was daar nog het prachtige liefdesdrama Carol met maar liefst zes Oscarnominaties. Afgelopen mei ging in Cannes Wonderstruck in première.

Gewaagde combinatie

Tja … Wonderstruck en de belofte die de regisseur waar moet maken. In deze film volgt de kijker twee kinderen die allebei zijn weggelopen naar New York. De kijker ziet gaandeweg hun avonturen parallel lopen. Daarbij zijn allebei de kinderen doof en leven ze ieder in een ander tijdperk. Rose reist in 1927 naar de metropool om haar moeder te zoeken, een zwijgende filmactrice. Ben vertrekt vijftig jaar later, op zoek naar de vader die hij nooit heeft gekend. De jongen verlangt in de jaren ’70 naar de vader die hij nooit heeft gekend. Het meisje houdt in de jaren ’20 nauwkeurig een plakboek bij van het leven van een mysterieuze actrice.

Wanneer Ben een geheimzinnige aanwijzing ontdekt in de kamer van zijn moeder, en Rose op een ochtend een aanlokkelijke krantenkop leest, besluiten beide kinderen op zoek te gaan naar datgene wat ze missen. Twee verschillende verhalen in twee verschillende tijden, zwartwit, kleur, zwijgend en niet zwijgend. Een gewaagde combinatie die moeilijk te smelten is tot één film. Tod Hayens komt zijn belofte na. Wonderstruck is namelijk écht adembenemend en wonderschoon.

Ode aan kind zijn

Met Wonderstruck tekent regisseur Todd Haynes voor zijn meest ambitieuze film tot op heden. Op virtuoze wijze brengt de film de kijker terug naar de magie van de kindertijd. Wonderstruck is een ode aan de inventiviteit van het kind. Elke scène dompelt de kijker onder in een nieuwe, prachtig vormgegeven werkelijkheid. Een kinderfilm voor volwassenen en dus voor zowel kinderen als volwassenen geschikt. Zien is geloven. Kijken dus!

 

Wonderstruck draait  op 17, 18, 20 en 21 februari in het nieuwe filmhuis.